بی عنوان باشد بهتر است
نمی دونم چرا این روزها نمی نویسم. دستم به قلم نمی رود. گفتم به این بهانه هم که شده چیزی بنویسم. شاید زیادی در خودم و افکارم غرق شده ام. شاید زیادی به فکر خودم هستم و این که بهم خوش بگذره. خوبیش اینه که دست از مطالعه اما برنداشته ام. نمی دانم چرا موضوعاتی که بسیاری رو وامی داره که در موردش مطلب بنویسن کک مرا هم نمی گزد. می گزد اما نه آنقدر که قلم بردارم و بنگارم. انگار حساسیت های خودم را از دست داده ام. انگار سرم را در لاک خودم فرو برده ام. انگار چیزی برایم مهم نیست. واقعا این جور است؟ نمی دانم. نمی دانم.